Het vertrekpunt “Venterol” is een dorpje samengesteld uit 9 gehuchtjes. Er zijn geen echte straten…alleen huizen, boerderijen, het gemeentehuis, de kerk en kleine weggetjes met allemaal kleine bordjes…En Miranda die met de auto ‘s morgens uit Nederland was vertrokken, stond ‘s avonds in het donker (een paar honderd meter voorbj de gîte) naar me te bellen “Greet, ik heb Venterol niet zien staan, maar sta nu bij “Le Blanchet”, denk je dat ik nu verder moet, of zou ik al te ver zijn?”
De Madame van de gîte werd gelijk ingeschakeld en mocht aan de weg gaan staan om Miranda al wuivend en wenkend welkom te heten…
Na een hele goede avond maaltijd en een niet echt optimale nacht (de eerste nacht is niet altijd zoals thuis, ze had ook haar oordopjes nog niet, die zou ze ’s morgens krijgen… ) is Miranda aan haar 145 km lange tocht begonnen.
Heel dapper heeft ze “berg op en berg af” gelopen. De Sint Jacobsroute in de Alpes de Haute-Provence is niet te vergelijken met de weg die vele mensen vanaf bijvoorbeeld Saint Jean Pied de Port lopen tot Compostele.
De eerste vier etappes gaan hier door de bergen: de Alpen. Over zeer goed gemarkeerde bergpaden stijgen en dalen we per dag tussen 350 en 850 meter. We lopen niet vaak over asfalt wegen, eigenlijk alleen als we bij onze slaapplaatsen aankomen.
Het landschap veranderd dag na dag en de laatste vier, van de acht etappes, zijn niet makkelijker maar het hoogteverschil (gemiddeld 400 m) is vloeiender.
Maar lees het leuke verslag van Miranda, en wie weet ? Volgend jaar loopt u hier misschien te zoeken naar L’Ecogîte l’Asphodèle in Venterol !
P.S. @ Miranda
- « afkukelen » is da we hollans ? of kom da ut westzeeuws vlaandern ?
-
« Chapeau bas » !! T’as marché comme un chamois.































Afkukelen..hmmmmmmm ik denk dat het west zeeuws vlaams is maar dat toch iedreen die nederlands spreekt voor zich ziet wat het zou kunnen betekeken.